04-12-'09

Laatste maand van het jaar! WHOO!
Dat betekent dat ik over 7 maanden en nogwat dagen 20 ben. Ergens is dat een hele deprimerende gedachte. Ik heb een diepgewortelde afkeer van ouder worden.

Verder vandaag een doorloop gedaan van Het Kerststuk, Hartleers en het vervolgens nog even helemaal overhoop gegooid. Ja, we moeten maandag het theater in, dus we hebben tijd zat daarvoor, toch?
Ik ben zowaar een beetje onder de indruk. Nu het allemaal omgegooid is, lijkt het nog een beetje ergens op. Het enige dat jammer is, is dat De Meneertjes (Frank en Steven) het nodig vonden dat wij, de speelsters, een bepaalde transformatie zouden ondergaan, naast de ontwikkeling van het personage zelf. We begonnen het stuk in overhemden en boxers en daar eindigden we ook in. Zij vonden het noodzakelijk dat we zouden eindigen op hakken en in jurkjes.
En het allerleukste is dat ik dat al van tevoren aan zag komen.
Ik heb er eigenlijk nog maar één ding over te zeggen: denk niet dat het een meesterwerk is. We hebben het tenslotte maar zelf geschreven, dus echt veel soeps kon dat toch al nooit worden. U bent gewaarschuwd; kaartjes kopen is op eigen risico.

Sleutelwoorden:
Rug, boxers/overhemden, winegums, Henk de Steen.

30-11-'09

Nutteloos.
Kom je om half één pas op school, omdat twee mensen hebben besloten dat ze in hun eentje eventjes het script gaan verbeteren (de andere drie meiden hebben daar waarschijnlijk niet genoeg intellect voor) en dan ga je alsnog niks doen. Ja, maak maar een dansje. Doe wat leuks. Dit is het liedje, leef je uit. Is nog een kutnummer ook, maar Madelon is toch de enige die dat vindt, dus wat maakt het uit.
Dat doen we trouwens de hele tijd al, negeren wat Madelon wel of niet leuk vind, omdat haar smaak toch heel erg verschilt van de onze. En áls ze dan het lef bij elkaar heeft geraapt om nog wat in te brengen, doen we gewoon alsof ze dat niet heeft gedaan.
Ik voel me volstrékt nutteloos.

Sleutelwoorden:
OV, sokken, rotzooi, puinzooi.

28-11-'09

Zo. Vandaag werken, morgen m'n fiets weer van 't Waterlooplein ophalen en een doomsday-feestje bijwonen om te herdenken dat m'n oom een jaar geleden zelfmoord heeft gepleegd ('t is maar waarvoor je een borrel wil houden) en vieren dat ik inmiddels drie maanden samen ben met le Matthew, wat inhoudt dat ik uit de gevaarlijke derde maand ben! Het enige dat ik me dan afvraag is waar mijn zondagse tijd om in te storten is gebleven, net nu ik hem zo hard nodig heb. Ik maak tegenwoordig dagen op school tot half tien 's avonds, wat er voor zorgt dat we aardig vooruit gaan, maar wat beslist geen pretje is. En toen ging ik eens nadenken (wat nooit een goed idee is) en bedacht ik me dat ik tot aan de voorstellingen eigenlijk geen enkele niks-doe dag meer heb. En dat dat niet afgelopen maandag, maar de maandag daarvoor al van start is gegaan. Want van maandag tot vrijdag zit ik gewoon op school, vrijdag avond moet ik tot half tien werken, zaterdag moet ik tot half tien werken, afgelopen zondag naar een vriendin (wat awesome was), morgen naar dat doomsday-feestje, dan weer een drukke week met school en werk, dan een zondag Sinterklaas vieren en OMG dan zitten we al in de voorstellingsweek. Ná de voorstellingen ga ik op zondag naar iemand anders z'n voorstelling kijken. Dan moet ik maandag nog weer repeteren voor een kerst-dingetje dat we met de klas aan het maken zijn (want we hadden nog niet genoeg te doen), heb ik m'n status-gesprek, heb ik de uitvoering van dat kerst-ding en DAN heb ik eindelijk rust. Dat is dus eigenlijk vijf weken achter elkaar doorwerken, zonder één instort-dag.
Whoah.
Dat gaat nog leuk worden.

Sleutelwoorden:
Huge computerscherm, truffel-pepernoten, verkrampte nek, bed.

20-11-'09

Goedemorgen Nederland en omstreken!
Volgensmij is het een feit dat ik op het punt van instorten sta. Dat ik binnenkort in een depressie zak waar ik niet zo 1 2 3 weer uit kom. De afgelopen tijd ben ik weer veel te veel aan het nadenken, en nadenken doet nu eenmaal pijn. Wat betreft de kerstvoorstelling heb ik een hele andere smaak dan de overige vier meiden, waardoor het voelt alsof al mijn ideeën bij voorbaat al afgewezen worden. Ik moet mezelf er elke dag aan herinneren dat ik acteren leuk vind, dat ik veelzijdig moet zijn en het dus maar moet doen met wat me aangeboden wordt. Waar het eerst voor mij volledig logisch was dat ik op deze school zou zitten ('ik wil naar Frank Sanders dus ga ik naar Frank Sanders' en verrek, het is nog gelukt ook) begin ik nu te twijfelen of ze me niet aan hebben genomen omdat ze gewoon financieel in de penarie zaten en dus studenten nodig hadden. Ik bedoel, er is een reden dat er eenentwintig leerlingen in het nieuwe eerste jaar zitten. Wij waren officieel ook met z'n achtienen aangenomen, maar er kwamen er maar dertien opdagen.
Ik wil niks meer dan deze opleiding afronden en de musicalwereld in gaan, maar ik vind dat er wel veel offers worden gevraagd. Zo heb ik alleen maar tijd voor school en af en toe werk (als school dat toelaat). Zo sta ik elke ochtend op en trek niet aan wat ik leuk vind, maar wat ik denk dat zij me graag in zien. Zo verwachten ze van iedereen dat ze dat in hun eentje doen.
Daarom voel ik me onder andere een beetje manisch de laatste tijd. En dat was nog maar het topje van de ijsberg. Het scheelt dat ik het niet daadwerkelijk meer in m'n eentje hoef te doen, omdat er tegenwoordig altijd een luisterend oor op mij zit te wachten als ik thuis kom.

Verder ben ik gewoon heel erg in de war over van alles en nog wat, maar daar kom ik vast en zeker wel weer uit.
Dat doe ik altijd.

Sleutelwoorden:
Computer, sms, hoofdpijn, misselijkheid.

14-11-'09

Wat als de wereld in 2012 er nou écht mee ophoudt?
Ja, dat zou rot zijn.

Het is vernbazingwekkend hoe saai mijn leven is, in verhouding tot hoe weinig blogberichten ik plaats. Mijn weken de komende tijd zien er als volgt uit: opstaan, repeteren, eten, repeteren, naar huis, naar bed. Met een aantal aangename intermezzo's hier en daar, maar daar komt het op neer. Verbazingwekkend, werkelijk.
Verder heb ik de sneak-previews ontdekt. Voor 7 euro naar een film waar je van te voren niet weet welke het zal zijn. Je weet alleen dat hij nog niet officieel uit is. Tot nog toe alleen nog maar leuke films gezien.

Op het moment zit ik op m'n werk. Vandaag gemaakt: 2 quiches, lasagne, erwtensoep (mee bezig, maar dat duurt werkelijk eeuwig), kippensoep, wortelsoep, roerbakgroenten en zomerstamppot.
En dat allemaal in porties voor een man of 6/7. En dat was eigenlijk nog vrij weinig, voor een zaterdag.
Ook leuk: gisteren ben ik op m'n werk door m'n rug gegaan (of iets dat er op lijkt, het doet in elk geval verrekte zeer) door het optillen van een ui... Ik moet iets aan m'n buktechnieken gaan doen.

Morgen naar Almere! Yay! Het ouderlijk huis plunderen op zoek naar kleren die goed in de voorstelling zouden kunnen, doodgeknuffeld worden, lekker eten; klinkt als een goed plan. Mochten er nog mensen zijn die zeggen 'OMG JA IK MOET IETS AFSPREKEN MET JE', mijn telefoon staat altijd aan.

Dat was het wel weer.

Sleutelwoorden:
Vieze nagels, vlees, engels, rugpijn.

26-10-'09

Mozeskriebel, wat duurt het tegenwoordig lang om van mij weer een updat te krijgen. Maargoed, ik zit dan ook stevig in stress-mode. Dat houdt in: opstaan, naar school, snoeihard werken, eten, instorten. We zitten tegen de presentatieweken aan te hikken, wat sowieso al niet goed is voor mij, maar de kerstvoorstelling komt ook steeds dichterbij. En die moet zo ongeveer nog helemaal geschreven worden. Hoezee! En ik kom zojuist to de ontdekking dat ik mijn blaadje met de taakverdelingen ben vergeten, dus dat ik geen fláuw idee heb wat ik er nog aan moet doen.

Daarnáást, however, gaat het prima met mij. Ben vijf dagen naar Engeland geweest, heb daar Wicked gezien (pure awsome), heb Britse accenten geluisterd, heb door Londen gesjokt, heb Upnor Castle gezien, stuff like that. In andere woorden: ik heb genoten.

En nu ga ik slapen totdat ik moet eten.

Ajuus.

Sleutelwoorden:
Planning, shampoo, spanningsboog, lesuitval.

11-10-'09

Zohee. Dat duurde even! Maar ik heb het dan ook mannenbikkeldruk enzo. Vandaag is serieus de eerste vrije dag in twee weken die ik heb. Le gasp.

Op school gaat alles lekker: heb het gevoel dat ik best vooruitgang maak en ik heb het nog steeds enorm naar m'n zin. We werken nu aan de kerstvoorstelling, die we zelf moeten maken, wat best wat tijd in beslag neemt maar wat ook met name heel erg leuk is. Er gaan heel wat gezellige maandag avonden in zitten, waar we met de meiden flink wat flessen wijn er doorheen jagen en ook flink wat resultaten boeken.

Verder gaat het naast m'n school ook vét lekker. Ik heb in tijden niet zo goed in m'n vel gezeten als de laatste tijd. Maar dat heeft ook misschien te maken dat als ik thuiskom er tegenwoordig altijd een hele leuke jongen op mij ligt te wachten, verlangend naar mijn aandacht. Ja mensen, ik woon samen. Met m'n vriend. In één kamer. En het is geweldig!!

Ik heb gesproken, later meer.

Sleutelwoorden:
Opruimen, wassen, eten, slapen.